Chromatografie is een laboratoriumtechniek die wordt gebruikt voor de scheiding van mengsels in hun afzonderlijke componenten. Het is gebaseerd op het principe dat verschillende verbindingen zich verschillend verdelen tussen een stationaire fase en een mobiele fase. De stationaire fase kan een vaste stof of een vloeistof op een vaste stof zijn, terwijl de mobiele fase een vloeistof of een gas kan zijn. Er zijn verschillende soorten chromatografie, waaronder gaschromatografie (GC), vloeistofchromatografie (LC) en dunnelaagchromatografie (TLC). Elk type maakt gebruik van verschillende stationaire en mobiele fasen om scheiding te bereiken. Bij gaschromatografie is de mobiele fase bijvoorbeeld een gas en de stationaire fase een vloeistof of vaste stof op een kolom. Chromatografie wordt veel gebruikt op verschillende gebieden zoals chemie, biologie en geneeskunde voor toepassingen zoals het zuiveren van chemicaliën, het analyseren van complexe mengsels en het testen op verontreinigende stoffen. Chromatografie wordt gewaardeerd om zijn vermogen om verbindingen met hoge precisie en nauwkeurigheid te scheiden en te analyseren. Chromatografie heeft echter beperkingen. Het kan tijdrovend zijn en dure apparatuur en materialen vereisen. Bovendien is de techniek mogelijk niet geschikt voor alle soorten mengsels, met name mengsels met zeer gelijksoortige componenten, die moeilijk effectief te scheiden zijn.